Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΘΡΑΣ

Περίληψη

Ωραία που είμαστε εδώ ψηλά! Κοίταξα ευθεία μπροστά μου χωρίς να ενδιαφέρομαι για κάτι το συγκεκριμένο και σα να νιαούρισα λιγάκι. Έτσι συμβαίνει κάθε φορά που με γραπώνει απροειδοποίητα από το σβέρκο. Μετά από τόση δράση, βγαίνω συνήθως κατάκοπη. Την ανάγκη δραστηριοποίησης επέτεινε κατά κάποιο τρόπο και ο προσωρινός εγκλεισμός από μια προσωρινή επιδημία. Μετεωρίστηκα κάμποση ώρα και μετά, θέλω να σας πω μια ιστορία, είπα και αμέσως η δαγκάνα στον σβέρκο μου χαλάρωσε. Παπ προσγειώθηκα μαλακά στο πάτωμα κι επήγα κι έπιασα την καλύτερη θέση στον καναπέ. Ναι ναι! Μια ιστορία, αλλά που να την ξέρουμε όλοι για να σε διορθώνουμε όταν μπερδεύεις τη σειρά, όταν αλλάζεις τις λέξεις, όταν δεν δίνεις έμφαση εκεί που πρέπει ή όταν βάζεις μέσα και δικά σου. Γιατί εμείς δεν θέλουμε μια χαλασμένη ιστορία. Θέλουμε μια ιστορία τέλεια, σαν αυγό, και για να γίνουν σαφέστεροι κύρτωσαν τις παλάμες τους και τις κούφωσαν σε στάση μισής δέησης. Μια ιστορία από τις καλές, αλλιώς… και μου 'καναν από μακριά σαν τανάλια τα δαχτυλάκια τους.
Προς στιγμήν σκέφτηκα να το καθυστερήσω αλλά αυτή η ομαδική παντομίμα μου έστελνε κύματα ευθύνης και μ' έβγαζε από τον δρόμο μου. Εντάξει - εντάξει, είπα, ό,τι βρέξει ας κατεβάσει. Μεγάλη επιτυχία! Προτού προλάβω να ολοκληρώσω τη φράση μου, «ας κατεβάσει!» έψαλλαν εν χορώ μια οκτάβα πιο χαμηλά, κι έδειχναν όλοι τόσο μα τόσο ευχαριστημένοι!
Αν είναι έτσι εύκολο, τότε έκανα την τύχη μου. Κακώς πολύ κακώς έφαγα τη ζωή μου με επιφυλάξεις. Ωραία λοιπόν, πολύ ωραία. Θα έχετε από μένα μια τέτοια ιστορία κάθε βράδυ λίγο πριν από την οριστική σας κατάκλιση, γιατί το πρωί ξυπνάω στραβά και δεν έχω όρεξη για πολλά πολλά. [...]