ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΩ ΜΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ (ΔΙΓΛΩΣΣΟ)

Περίληψη

Ο ποιητής στέκεται στο κέντρο της Δύσης και στοχάζεται πάνω στην Ανατολή. Στέκεται στον φυσικό κόσμο και στοχάζεται τον ανθρώπινο. Δεν υπάρχει θαύμα χωρίς απώλεια, δόξα χωρίς θυσία, αιωνιότητα χωρίς το άγγιγμα του χρόνου. Η ποίησή του ταξιδεύει στα χωριά, στα απόμερα τοπία, στις γειτονιές, στις πόλεις χιλιετιών, μα και του σήμερα, σε κάθε γωνιά και σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης. Μεταφέρει ένα και μόνο μήνυμα: δεν θα σταματήσουμε ποτέ να τραγουδάμε, να ονειρευόμαστε, να αναζητούμε, να θάβουμε τους νεκρούς μας, να υμνούμε το ανώτερο, να πίνουμε από τις ρίζες μας. Μεταφέρει τις μυρωδιές, τα αρώματα, τις μουσικές του κόσμου και τις φωνές των νεκρών πάνω σε ένα λευκό χαρτί. Μεταγγίζει το πρωτότυπο της ιστορίας στις λευκές φλέβες του χαρτιού με έναν έξοχο τρόπο.

Βασική του δύναμη η γλώσσα. Αναδεικνύει ότι πάνω από όλα η ποίηση είναι αλληλεγγύη και συμπόνια για κάθε λεπτομέρεια του κόσμου και ότι πρέπει να θυμηθούμε τις λέξεις. Τις λέξεις των ερωτήσεων, τις λέξεις των αναμνήσεων και να αναρωτηθούμε τι είδους απαντήσεις ψάχνουμε. Θα σηκωθούμε από αυτήν την αδυναμία για να επιστρέφουμε ξανά και ξανά σε αυτό το απαράμιλλο άκρο του θανάτου ή θα βυθιστούμε σε μια ανήθικη σιωπή;

Η έκδοση περιλαμβάνει πρωτότυπη, αριθμημένη και υπογεγραμμένη, λιθογραφία από την ζωγράφο και χαράκτρια Εύα Μελά.