ΜΑ

Περίληψη

ΚΥΡΙΑΚΗ
σκωπτική

Πήρα τόν 'Οδυσσέα μαζί μου σήμερα, βουτήξαμε μέσα στη θάλασσα. Παύση! Αποφάσισε να μή γυρίσει.

φως

Μόνη της στη σκηνή Τόν πήρα έτσι μεγάλος πού ήταν απ' τό χέρι, τόν μικρό μου αδερφό· έτσι μεγάλος πού ήταν - παππούς, σαν τόν παππού μου, και τόν δέχθηκα. Περάσαμε. Βγήκαμε γυμνοί. Σκεφτόμουν πού ήταν; και τον έβλεπα απ' τό νερό. Σαν τό μικρό παιδί, σαν το παιδάκι μου. Σταματήσαμε στα φανάρια. Περίμενα ν' ακούσει πράσινο, αν και θά πέρναγε γρήγορα. Περίμενα. Έφυγε τό χέρι μου κι ένιωθα στη γροθιά του την ευτυχία. Με κοίταξε μέ λαχτάρα, μέ προσμονή. Περάσαμε πολύ. Και τρέχαμε. Τρέχαμε μέ τα χέρια μας κολλημένα και γελούσαμε. Σταθήκαμε και κοιτάξαμε γίγαντες. Έξω απ' την πόλη, μέ τρφομάζαν τα φανάρια, αλλά μέ άφησε. Κοιτούσαμε τό μεγάλα φορτηγά. Ο δρόμος τους γέμ. τόν/λες. Η άμμουρ' της βελόνας, ή μυρωδιά. Και γελούσαμε, με τόν μικρό μου αδερφό. Φτάσαμε. Κάθισαμε στην ακτή. Μιά παγωμένη απέραντη αμμος-άρης. Χωρίς φεγγάρι, μόνο αστέρια. Καθίσαμε στην ακτή. Κοιτούσαμε πέντε μακριά - μακριά τη μάχη θάλασσα. Αυτό θά ήθελες; τρώ μπάρακι κι έτρεξα. Αυτό; Αυτό θά ήθελες; Μά, μού είπε. Τί μω; Μά. Χαμογελάσα. Άσε τό μά κι μωλί μου. Τού χάιδευα τό μαλλί. Αυτό θά ήθελες; Μά. Μά, μού είπε - μακριά. Μακριά στην άπταιγη, στη μέση θάλασσα.