Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ

Περίληψη

Ὁ χριστιανισμός δέν μποροῦσε νά προσπεράσει εὔκολα τή βιβλική ἀπαγόρευση τῆς ἀναπαράστασης (οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, Εξ 20:4), εἶχε ὅμως οὐσιώδεις λόγους νά μήν τήν τηρήσει ἀπόλυτα: ὁ Θεός σαρκώθηκε καί περπάτησε ἀνάμεσά μας. Πόσο ἰσχυρή ὡστόσο ἦταν ἡ βιβλική ἐντολή, ἀκόμη καί γιά τή θρησκεία τοῦ Σαρκωμένου Λόγου, φάνηκε στήν ἱστορία μέ τήν Εἰκονομαχία καί, στά νεότερα χρόνια, μέ τόν προτεσταντισμό. Ἡ εἰκόνα καί πολύ περισσότερο ἡ προσκύνησή της εἶναι πάντοτε ὕποπτες εἰδωλολατρίας. Χάρη πάντως στήν τολμηρή μή τήρηση τῆς βιβλικῆς ἀπαγόρευσης ἀπό τούς χριστιανούς γεννήθηκε καί ἀναπτύχθηκε τό θαῦμα τῆς χριστιανικῆς ἐκκλησιαστικῆς καί θρησκευτικῆς τέχνης.
Τό θέμα τῆς παρουσίας τοῦ ἱεροῦ στη ζωγραφική εἶναι τεράστιο -καλύπτει οὐσιαστικά ὅλη τήν ἱστορία της μέχρι χτές- καί τό περιορίσαμε γιά λόγους συνοχῆς στα ὅρια τῆς νεοελληνικῆς περίπτωσης, ἀπό τήν Ἑπτανησιακή Σχολή μέχρι σήμερα, μέ τήν πρόσθετη ἐπιδίωξη νά ἀναδείξουμε τόν πλοῦτο καί τήν πολυτροπία της.