Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΠΡΙΑΜ-56+1 ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Περίληψη

Πενήντα έξι συν ένα ασπρόμαυρα χρονογραφήματα - καρπός της ανεπίληπτης αφυπηρέτησής μου, του κόλπου της Αλοπρόνοιας και της σκιτσογραφικής μου επανάνθισης - ζωντανεύουν λίγο πριν ξημερώσει, με τη θάλασσα της Σικίνου να παρακολουθεί σιωπηλή: «Ακόμα αυτός με το μπριάμ;»
Οι πέτρες θυμούνται ανθρώπους που δεν χωρούν στις εξουσίες κι έτσι, μέσα στη σιωπή, άνθισαν μικρές κοινότητες γεμάτες φιλότιμο, γέλια και - ναι - λίγο ζαρζαβάτι.
Ένα μπακάλικο όλο κι όλο, με το ενδοκυκλαδικό να φέρνει φρέσκα λαχανικά κάθε Τετάρτη και Παρασκευή. Η επιλογή; μπριάμ ή… μπριάμ!
Υπουργός Διανομής της Άτυπης Μεσογειακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας: η Φλώρα! Στα χέρια της, μελιτζάνες και ροδάκινα χόρευαν με χαμόγελο, και οι κινήσεις της μετέτρεπαν το φαγητό σε νόμο - όχι σε χαρτί, αλλά σε ταψί, με λάδι, ντομάτα και φιλότιμο.
Εκεί όπου οι δείκτες ευτυχίας γελούν μπροστά σε ΑΕΠ και ανάπτυξη, κι η χαρά μετριέται σε γέλια, τραπέζια και παιδικές φωνές, η ζωή κυλάει στο φως της πλατείας, απλή και γλυκιά.
Χρονογραφήματα με την ανάσα του νησιού, τα μυστικά που φέρνει ο άνεμος από τα γεγονότα του κόσμου και ένα γλυκό οίκοθεν μπούρου-μπούρου, που μου υπενθυμίζει όσα ξεχνώ.
Μια γραπτή υπενθύμιση πως οι πιο ζεστές πολιτείες στήνονται με αυλές, θέα στη θάλασσα, γεύση μπριάμ και μυρωδιά βασιλικού: πενήντα έξι συν μία, μικρές ιστορίες, σαν πέτρες στην ακροθαλασσιά, καθεμία ξεχωριστή, μα όλες μαζί συνθέτουν μια αθώα, γλυκιά ψηφίδα. Δημοκρατία τη λένε...