ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ - ΕΝΑ ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ

Περίληψη

«Πρέπει να δημιουργήσουμε πάση θυσία στα εκπαιδευτικά μας συστήματα, με όλες τις θεσμικές δυσκολίες που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, καταστάσεις τέτοιες που να επιτρέπουν στα παιδιά, ταυτόχρονα, να μαθαίνουν και να κοινωνικοποιούνται, να αποκτούν εργαλεία και να αναπτύσσουν τη νοημοσύνη τους, να εγγράφονται σε μια συλλογικότητα, σε μια κοινότητα, και να γίνονται υποκείμενα. Aυτό είναι το θεμελιώδες διακύβευμα της διαφοροποιημένης παιδαγωγικής: να αποτελούμε μέρος μιας κοινότητας, μιας συλλογικότητας, γιατί αποκτούμε γνώσεις που μας δίνουν τη θέση μας και μας επιτρέπουν να κατανοούμε τον εαυτό μας μέσα στην κοινότητα, στο πλαίσιο, όμως, μιας προσέγγισης που να μας αναγνωρίζει και να μας προάγει στην υποκειμενικότητα και την προσωπικότητά μας. Πρόκειται για ένα ουσιαστικό διακύβευμα,γιατί συμπλέκει μαζί τα δύο θεμελιώδη δικαιώματα: το δικαίωμα στην ομοιότητα και το δικαίωμα στη διαφορά. Οφείλουμε να τα δουλεύουμε, να τα υφαίνουμε μαζί, συνεχώς, το ένα με το άλλο.

…

Λοιπόν έρχεται μια στιγμή που πρέπει κανείς να ριχτεί μπροστά. Και όσες τεχνικές προετοιμασίες κι αν έχουν γίνει, η αγωνία του περάσματος στην πράξη παραμένει. Ακόμη κι αν έχω κάνει είκοσι φορές πρόβα την ερωτική εξομολόγηση μπροστά στον καθρέφτη, τη φορά που θα μιλήσω στοαγαπημένο πρόσωπο είναι αλλιώς! Κι αν έχω παραστεί σε όλες τις διαλέξεις του κόσμου και έχω διαβάσει όλα τα βιβλία για τη διαφοροποιημένη παιδαγωγική, αυτό δεν θα αφαιρέσει ποτέ, τίποτα, από τη δυσκολία να ξεκινήσω μια μέρα να διαφοροποιώ την παιδαγωγική μου, με τρόπο συγκεκριμένο, μέσα στην τάξη μου. Πρόκεται για ένα ουσιαστικό, φιλοσοφικό πρόβλημα, το οποίο ο Γιανκέλεβιτς ονομάζει «το κουράγιο του ξεκινήματος», που σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο πριν. «Για να ξεκινήσει κανείς χρειάζεται μόνο κουράγιο», γιατί δεν μαθαίνει κανείς να ξεκινάει, αλλιώς θα έπρεπε να ξεκινήσει να μαθαίνει να ξεκινάει… και αν περιμένει κανείς να είναι έτοιμος δεν ξεκινάει ποτέ.