ΣΜΙΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ - Ο ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΡΙΚΟΥ ΤΟΜΠΡΟΥ

Περίληψη

Μπορεί να γνωρίζουμε πολύ λίγα βιογραφικά στοιχεία για τον Ερρίκο Γιαννήλο-Τόμπρο, όμως το μυθιστορηματικό του έργο αποκαλύπτει έναν κόσμο που μπορεί να συνομιλήσει γόνιμα με όψεις της σύγχρονης πραγματικότητας. Το ηχηρό ψευδώνυμο που υιοθέτησε παραπέμπει, βεβαίως, στον γνωστό γλύπτη, Καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και μετέπειτα μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Μιχάλη Τόμπρο, του οποίου ήταν ανιψιός. Ο ίδιος εργάστηκε, από τη δεκαετία του 1930 και εξής, ως πλαστικός χειρουργός. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η πλαστική χειρουργική αναγνωρίστηκε ως διακριτή ειδικότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια μόλις το 1954, αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο Τόμπρος υπήρξε από τους πρωτοπόρους που δραστηριοποιήθηκαν σε αυτόν τον τομέα στην Ελλάδα. Υπό την επίδραση της επαγγελματικής του ιδιότητας ο συγγραφέας προσπάθησε να πλάσει στα μυθιστορήματά του έναν κόσμο που προκρίνει το γυναικείο κάλλος και το ερωτικό σμίξιμο, πολλές φορές σε πείσμα των δύστηνων ιστορικών γεγονότων του 20ού αιώνα. Για τον ίδιο, η λογοτεχνία καταξιώνεται μέσα από την έκφραση της συναισθηματικής έξαρσης και της έντονης επιθυμίας για την εξιδανίκευση της γυναίκας. Αυτή είναι η ars vivendi με την οποία συντονίζονται και οι τέσσερις εκκεντρικές ιστορίες του, τις οποίες δημοσίευσε από το 1940 μέχρι το 1984, και οι οποίες παρουσιάζονται και αναλύονται στο ανά χείρας βιβλίο. Τα μυθιστορήματά του συζητήθηκαν από γνωστούς κριτικούς τής κάθε εποχής, και, όπως αποδεικνύεται στην παρούσα μελέτη, υπήρξε ο μοναδικός στην Ελλάδα συγγραφέας που θέλησε με το πρώτο του μυθιστόρημα Μια Κυρία σε πρόλογο (1940) να μετακενώσει τα διδάγματα του υπερρεαλισμού όχι στον χώρο της ποίησης αλλά σε εκείνον της πεζογραφίας, συνομιλώντας έτσι με τα αντίστοιχα παραδείγματα του André Breton και του Louis Aragon. Έστω και αν ο Τόμπρος ξεχάστηκε, δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε την πρωτοτυπία των μυθιστορημάτων του. Ο ίδιος έπλασε ευρηματικές, ενίοτε αινιγματικές μυθιστορηματικές υποθέσεις, που σήμερα παραμένουν επίκαιρες, δεδομένου ότι την τελ