Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΗ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ... ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΧΙΟΥ 1948-1949

Περίληψη

Η ιστορία της δεκαετίας του 1940, όπου οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις βγήκαν μαζικά στο προσκήνιο, επιβεβαιώνει ότι η ταξική πάλη είναι μοχλός που κινεί την Ιστορία μπροστά. Στο Στρατόπεδο της Χίου (17.3.1948-13.4.1949) γράφτηκε μια σημαντική σελίδα του συλλογικού αγώνα των γυναικών του εργαζόμενου λαού για να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της έκφρασης και του καινούργιου που έρχεται: Γυναίκες και μικρά παιδιά -επειδή ήταν συγγενείς ανταρτών του ΔΣΕ (οι γνωστές ανταρτοοικογένειες)- και οι «επικίνδυνες» (εργάτριες, δασκάλες, γιατρίνες, επιστημόνισσες, δημοσιογράφοι, δικηγορίνες, ηθοποιοί κ.ά.) αρπάχτηκαν από τους τόπους τους και ρίχτηκαν στο Στρατόπεδο με μια «κατηγορία»: Διότι μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και των απελευθερωτικών οργανώσεων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και της Εθνικής Αλληλεγγύης συμμετείχαν «στη γιορτή του κόσμου τη μεγάλη» αντιδρώντας στη «στοιχειωμένη νύχτα» του Β′ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου. Η σύγκρουση των γυναικών με τα όργανα της κρατικής εξουσίας εκφράστηκε σε κάθε έκφανση της ανθρώπινης ζωής, αφού η βία και η τρομοκρατία ήταν παρούσες σε καθετί που είχε σχέση με τη ζωή των γυναικών. Μέσα από τη μακροχρόνια, συλλογική έρευνα, υλοποιείται η επίκληση των αλύγιστων γυναικών της Χίου: «Να μην ξεχαστεί η Ιστορία…». Με την επιμέλεια του δάσκαλου Γιώργη Η. Αμπαζή και των Γιάννη Α. Ζωφού, Χρήστου Α. Οικονόμου, Γιάννη Η. Αμπαζή και της Αγγελίνας Μ. Σκούφαλου, η έκδοση που κρατά ο αναγνώστης στα χέρια του αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής στις γυναίκες αυτές και μια υπόσχεση που εκπληρώνεται.